„Nijedna oluja nije jača od istine, ali neke teorije traju duže od oluja.“
Više od jednog veka nakon potonuća Titanika, priče o ovom brodu i dalje ne tonu. Zvanična istorija beleži da je 15. aprila 1912. godine, u ranim jutarnjim satima, brod RMS Titanic, tada najluksuzniji i „nepotopiv“ putnički brod na svetu, potonuo u ledenim vodama severnog Atlantika. Poginulo je više od 1.500 ljudi.

Ali, kako tvrde pojedini autori, brod koji je potonuo možda nije bio Titanik. Prema teoriji koja i danas izaziva polemike, Titanik je zapravo bio – Olympic.

Blizanci iz brodogradilišta Harland & Wolff

Kompanija White Star Line, pod vlasništvom bankarskog mogula J.P. Morgana, naručila je izgradnju tri luksuzna broda – Olympic, Titanic i Britannic – kao odgovor na konkurenciju, pre svega Cunard Line i njihove brze brodove Lusitania i Mauretania.

Olympic, porinut 1910, bio je prvi. Titanic, nešto luksuzniji, porinut je godinu dana kasnije. Oba broda su konstruisana u Belfastu, u čuvenom brodogradilištu Harland and Wolff, i građeni su gotovo identično – do te mere da su radnici morali da ih razlikuju po brojevima trupa (Titanic je imao broj 401, a Olympic broj 400).

Sudija vreme: nesreća Olympic-a 1911. godine

Dana 20. septembra 1911, Olympic se sudario sa britanskim mornaričkim brodom HMS Hawke kod obale Engleske. Sudar je oštetio trup Olympic-a, ali nije izazvao žrtve. Međutim, istraga britanske mornarice utvrdila je da je Olympic kriv za nesreću, zbog čega osiguranje nije želelo da pokrije štetu.

Prema zvaničnim dokumentima brodogradilišta, Olympic je vraćen u Belfastu radi popravke, što je trajalo nekoliko nedelja.

Teorija: Titanik nikada nije isplovio

Upravo tu se rađa teorija zavere. Autori kao što je Robin Gardiner, u knjizi Titanic: The Ship That Never Sank? (1998), iznose tvrdnju da je White Star Line, pod pritiskom gubitaka, odlučila da izvrši zamenu identiteta brodova.

Prema ovoj teoriji:

Teško oštećeni Olympic je prefarban, izmenjeni su detalji na brodu (nazivi, pločice, imena na čamcima) i proglašen za Titanic.
Pravi Titanic (u odličnom stanju) je zadržan pod imenom Olympic i nastavio da plovi.
„Titanic“, koji je zapravo bio stari Olympic, namerno je potopljen radi prevare osiguranja.
J.P. Morgan, koji je posedovao kompaniju i planirao da putuje Titanikom, u poslednjem trenutku je otkazao putovanje, dok su njegovi politički i poslovni protivnici – Jacob Astor, Benjamin Guggenheim i Isidor Straus – svi bili na brodu i poginuli.

Dokazi ili spekulacije? Tvrđene „dokaze“ teoretičari baziraju na:

Fotografijama brodova koje pokazuju raspored prozora, koji se navodno razlikuje od planova Titanika.
Navodnim izjavama radnika brodogradilišta da su „brodovi zamenjeni“, i da su pod pretnjom ćutali.
Detaljima sa mesta potonuća – neki tvrde da delovi potopljenog broda više odgovaraju Olympic-u.
Misterioznim otkazivanjem putovanja J.P. Morgana i još nekoliko visokopozicioniranih ljudi.

Istorijska i naučna osporavanja

Zvanična istorija i naučne analize snažno osporavaju teoriju.

Titanic i Olympic nisu bili potpuno identični – imali su različite rasporede prozora, dekoraciju i unutrašnje strukture koje nije bilo moguće tek tako zameniti.
Titanic je dokumentovano građen i završen kao novi brod, a postoje hiljade dokumenata, planova i fotografija koje potvrđuju njegov identitet.
Vojna i komercijalna dokumentacija o Olympic-u pokazuje da je nastavio da plovi do 1935. godine, dakle još 23 godine posle potonuća Titanika – što bi bilo nemoguće ako je potonuo.

Najvažnije: podvodne ekspedicije do mesta potonuća, poput onih koje je predvodio dr. Robert Ballard 1985. i kasnije, potvrdile su da je brod na dnu okeana zaista Titanic, na osnovu brojnih detalja, uključujući serijske brojeve delova broda koji odgovaraju Titaniku (401), a ne Olympic-u (400).

Putovanje putevima Titanika danas

Danas postoji nekoliko načina da se „doživi“ Titanic:

Ekspedicije podmornicom do mesta potonuća (na dubini od 3.800 m), iako su izuzetno skupe i rizične.
Tematska krstarenja na luksuznim brodovima koji prate originalnu rutu Titanika – od Sautemptona do Njujorka, sa zastajanjem kod mesta nesreće.
U Severnoj Irskoj, Titanic Belfast muzej je jedna od najposećenijih atrakcija u Evropi. Uglavnom,

potonuće Titanika ostaje jedno od najpoznatijih i najtragičnijih poglavlja moderne istorije. Teorija da je potonuo Olympic, a da je pravi Titanic preživeo, nema čvrste naučne osnove, ali nastavlja da intrigira – ne zato što je verovatna, već zato što dodiruje važne teme: moć, pohlepu, osiguranje, žrtve i istinu.

U svetu gde su činjenice često slabije od emocije i mita, priča o Titaniku ostaje večna – bila ona istinita, preuveličana ili vešto maskirana.

A evo iz kojih izvora dolaze ove nabrojane informacije: